Na een lange periode van afnemende gezondheid overleed op 5 maart 2026 in het bijzijn van kinderen, schoonkinderen en kleinkinderen
Johan Henricus – Jan – Verharen
Jan is 87 jaar geworden.
Jan trouwde na een lange verkeringsperiode in 1964 met Nel Koekenbier. Ze kenden elkaar al van school; ze zaten bij elkaar in de klas. Ze gingen wonen in de Vennicxstraat, waar hun gezin werd uitgebreid met zoons Egon en Marcel en dochter Marieke.
Jan werkte hard en ging in de avonduren studeren zodat hij zijn kinderen een goede toekomst kon geven. Zijn studies brachten hem tot CFO van een verzekeringsmaatschappij. Dat hij veel tijd aan zijn studies kwijt was, tijd die hij dus niet aan zijn gezin kon besteden, vond hij niet fijn; hij was een goede vader. Op het afstuderen van zijn kinderen was hij enorm trots en hij vertelde ook graag over het bedrijf van Marieke.
Jan was maatschappelijk zeer betrokken; hij vervulde verschillende vrijwilligersfuncties in het dorp. Deze functies hadden vaak met de financiën van verenigingen te maken. Voor dit vrijwilligerswerk ontving hij een koninklijke onderscheiding.
Maar ook in de parochie en in de geloofsgemeenschap heeft hij veel werk verzet. In de PCI heeft hij mede de bouw van de woningen tussen de kerken gerealiseerd en hij heeft samen met andere parochianen in de periode 2013 tot 2018 veel tijd gestoken in het rechtzetten van kadastrale dwaling inzake het eigendom van de begraafplaats achter de kerk.
Voor deze inzet voor de parochie mocht Jan de Willibrordus plaquette ontvangen.
Bij het afscheid las zoon Marcel een brief voor van Jan “aan alle vrijwilligers in onze Abcouse gemeenschap en kerk” met de volgende tekst
Beste, lieve mensen,
Op mijn kist liggen een koninklijke onderscheiding en de Willibrorduspenning van het Aartsbisdom. Onderscheidingen waar ik trots op ben. Deze trots deel ik graag met alle vrijwilligers, waarmede ik vele jaren heb mogen samenwerken, in adviesraden, commissies en besturen. Zonder hen geen onderscheiding.
Samen streefden we doelen na, vaak succesvol, niet altijd haalbaar. Basis was vertrouwen in elkaar, we staan ergens voor, wij strijden ervoor.
Dank voor de vele mooie, soms ook pijnlijk discussies, veel is bereikt of voortgezet. Vrijwilliger zijn, in welke vorm ook, is dankbaar werk.
Het ga u goed, jan verharen
Jan geloofde sterk in de lokale geloofsgemeenschap. Samen maken we kerk. Ook de initiatieven om elkaar te ontmoeten zoals in het Praatcafé en bij Soep en spel waardeerde hij enorm, hetgeen hij liet blijken door een financiële bijdrage aan de kas.
pas na het overlijden van Nel in juli 2023, ontdekte Jan dat zijn gezondheid te wensen overliet; een slopende ziekte maakte zich kenbaar. Ondanks de grote ongemakken, bleef hij actief bij het bezoeken van activiteiten in de familie of in de kerk.
In de laatste weken voor zijn overlijden heeft hij nog van veel mensen afscheid genomen.
Zijn zeer drukbezochte afscheid vond plaats in onze kerk op 12 maart. De tekst op de rouwkaart luidde “Het leven is geven en nemen. Ik hoop dat ik meer gegeven heb.” Daarop kunnen we alleen maar antwoorden. “Jan, je hebt veel meer gegeven.“
Wij wensen Egon, Marcel, Marieke, Monique, Simone, Rafael, Marta, Thomas, David en Dorian heel veel sterkte met het verlies van hun lieve, attente en humorvolle vader, schoonvader, opa en overgrootvader.
We mogen erop vertrouwen, dat Jan is herenigd met zijn zeer geliefde Nel en dat hij is opgenomen in Gods eeuwige en tedere Liefde; dat hij in Licht is dat ons ontgaat.
Tekst: Susan van Agten