Krachtgroet van Jos van Os


Logo St Jan de Doper
Beste allemaal,

Het is zondagavond 15 maart, de derde zondag van de veertigdagentijd.
Misschien wel de vreemdste zondag die ik ooit zo ervaren heb en ik ben vast niet de enige.
Geen vakantie, geen vrije dag, niet ziek – en toch niet naar de kerk, geen viering, geen ontmoeting, geen gezamenlijke stap op onze weg naar het Paasfeest, een leeg, onwerkelijk gevoel…

Het coronavirus heeft ons land inmiddels in een ijzeren greep, ’pandemie’, Europabreed, wereldwijd… Niet alleen lijdt onze persoonlijke en gezamenlijke geloofsbeleving hier onder, ook onze spirituele gang van dag tot dag in deze veertigdagentijd, ons vasten, ons delen in het vastenproject en zoveel meer mist het vertrouwde kader, om elkaar hierbij te ontmoeten en te bemoedigen.

Ook in het pastorale werk zoals ik het al vele jaren mag doen en invul, is dit een volstrekt ongekende ervaring. Mensen grappen wel van ‘lekker vrij nu’, maar zo beleef ik het allerminst.
Als ik gewoonlijk ruim in mijn tijd zit, ben ik gewend meer bij mensen op bezoek te gaan, zeker bij wie deze dagen veelvuldig als ‘kwetsbare ouderen’ worden getypeerd. Nu kan ik wel een enkeling bezoeken maar het wordt ons allen aangeraden hierin terughoudend te zijn en zeker met klem ontraden om van de een naar de ander door te gaan, om zo het risico op het overbrengen van besmetting zoveel als mogelijk uit te sluiten. Al met al ervaar ik dit als een bizarre tijd, waaraan naar het zich laat aanzien voorlopig ook geen einde zal komen.

Graag wil ik ieder van jullie in je persoonlijke situatie en als betrokkene in onze geloofsgemeenschappen langs deze -veilige- weg een hart onder de riem steken!
En ik wil jullie vragen extra oog, oor en hart te hebben voor ieder die we gewoonlijk ontmoeten bij kerkdiensten, koorrepetities of welke kerkelijke groepsactiviteit ook. Speelt er iets bij j(ulli)e zelf,
is er tegenslag, ziekte of vereenzaming, of bespeur je dit bij een ander, alsjeblief: signaleer, houd
het niet voor jezelf, denk niet: dat pakt een ander wel op, maar deel het, per mail of telefoon.
Laat weten als we iets voor j(ulli)e zelf of voor een ander kunnen (ja moeten) doen in deze onzekere tijd van afzondering en ‘thuisisolatie’, meld het aan je lokale of het centrale secretariaat of aan mij. Laten we juist nu ons zo mooie parochie(blad)logo waarmaken: ‘one’= omzien naar elkaar; dat we zeker nu ook hierin ervaren dat wij omzien naar de Enige, de liefdevolle God, die ook zijn mensen nooit vergeten zal.

Eenieder extra sterkte wensend in deze zo ongewone dagen, ja oprechte geloofskracht in deze woestijntijd, groet ik jullie hartelijk met hoop en vertrouwen dat het ook dit jaar Pasen worden mag, overal waar wij mensen het tot Gods feest van bevrijding en toekomst maken voor en met elkaar!

jos van os